|
czas.
| akcenty |
|
| posp. |
polecić się; powierzyć się (komuś, czemuś, кому-л., чему-л.); spuścić się (na kogoś, coś, кому-л., чему-л.); wywnętrzyć się (przed kimś, кому-л.); zaufać (кому-чему, komu-czemu); zawierzyć (komuś, кому-л.); zdać się (na kogoś, coś, кому-л., чему-л.); zwierzyć się (доверить тайну); ufać (кому-л., komuś); dowierzać (кому-л., komuś); ufność w kimś pokładać (кому-л.); открыть тайну zwierzyć się komu (кому); zdawać się (кому-чему, na kogo-co); zwierzać się komu (кому) |
| daw. |
zawierzyć się (кому-л., чему-л.) |
|
|
доверить czas. | |
|
| posp. |
powierzyć (alpaka); dowierzyć; polecić; zaufać; zdać (komuś, na kogoś, кому-л.); zwierzyć; powierzyć (кому-л. что-л., komuś coś); ufać komu (кому-чему, иметь доверие); mieć zaufanie (кому-чему, do kogo); powierzać |
| ofic. |
upoważnić (что, do czego); upoważniać (что, do czego) |
