|
['feɪljə] rzecz.  | |
|
| transp. |
ανωμαλία f; διαταραχή f; ενόχληση f; λειτουργική ανωμαλία |
|
|
| posp. |
ανεπάρκεια |
| inżyn. |
αστοχία |
| inżyn., hutn. |
κατάρρευση; καταστροφή |
| komun. |
λανθασμένο ρεύμα ηρεμίας; αποτυχία |
| komun., techn. |
Σφάλμα υλικού; βλάβη υλικού |
| komun., technol. |
αποτυχία' βλάβη |
| micr. |
αποτυχία (The inability of a computer system or related device to operate reliably or to operate at all) |
| nauka o z., inżyn. |
αβαρία |
| nauka o z., przem., bud. |
Θραύση |
| roln. |
ελλειμματικός |
| techn., inżyn. |
βλάβη |
| transp. |
διακοπή; παρεμβολή |
|
| Angielski tezaurus |
|
|
| skr., amer., slang |
bust (The whole idea was a bust) |
| wojsk., logist. |
Fault in one equipment or in one part of an equipment, requiring an unscheduled corrective technical intervention. (FRA); When an item of equipment is incapable of functioning, owing to internal reasons. Such an item of equipment is unable to carry out the operational functions for which it was designed. (FRA) |
| wojsk., skr. |
fail; flr |
