|
m | |
|
| .תעשיי |
piquer |
|
corroder; mordre; ronger |
|
|
| .חַקלָ |
affûter; aiguiser; piquer une carre; hacher |
| .יַעֲר |
ramassage de branche par porteur |
| .כִּימ, .בְּנִ |
tamponner |
|
|
| .חַקלָ |
chique (Sarcopsylla penetrans, Tunga penetrans); mucron; pointe du pépin; griffon; hoyau; serfouette; birone |
| .חַקלָ, .בְּנִ |
pioche |
| .מָתֵי |
sommet; pic |
| .מדעי |
bec; fix |
| .תַעֲש, .בְּנִ |
engrelure; feston |
| .תעשיי |
gressin; grissini |
|
|
| .חַקלָ |
aigre; acescence; gemmage |
| .תַחְב, .בְּנִ |
repiquage |
| .תַחְב, .תְעוּ |
piqué; piqué accentué |
| .תַעֲש, .בְּנִ, .מֵטַל |
mouchetis; fiel; piqûre |
| .תעשיי |
hachage |
| .תקשור, .תַחְב |
piqué en vol |
|
|
| .גידול |
moutelle commune (Mustelus laevis, Mustelus mustelus) |
| .חַקלָ |
coqueron; caisse d'appoint |
| .תַעֲש, .בְּנִ |
piqué |
| .תַעֲש, .בְּנִ, .מֵטַל |
piqûre; échignure |
|
|
| כלל. |
pique |
| .בריאו |
allotriophagie |
| .חַקלָ |
paire de sillons |