|
['kʌplɪŋ] v  | |
|
| comm., transp. |
σερβοέλεγχος |
| flux., informat. |
είδια σύζευξη |
| génie m. |
χιτώνιο συνδέσμου; κοχλιοτομημένη διεύρυνση; συζεύκτης αξόνων; δακτύλιος σύμπλεξης; δακτύλιος σύμπλεξης με εσωτερική οδόντωση |
| industr., constr. |
συνδυασμός; σύνδεση δύο μερών |
| médic. |
σύζευξη; σύνδεση |
| soins. |
φάση σύζευξης |
| transp., génie m. |
σύμπλεξη; αμπραγιάζ; κοπλάρισμα |
| transp., industr. |
συμπλέκτης; σύνδεσμος |
| transp., science d. |
αρχική ροπή; αρχική σύσφιγξη |
| électr. |
ζεύξις; σύζευξις |
|
| Anglais glossaire |
|
|
| abrév. |
cp (Vosoni) |
| abrév., agric. |
coupl |
| abrév., techn. |
cplg |
| informat. |
Measure of interconnectivity among structure of software programs. Coupling depends on the interface complexity between modules. This can be defined as the point at which entry or reference is made to a module, and what data pass across the interface. (In application software design, it is preferable to strive for the lowest possible coupling between modules. Simple connectivity among modules results in software that is easier to understand and maintain and is less prone to a ripple or domino effect caused when errors occur at one location and propagate through the system) |
