|
[stres] s  | |
|
| gen. |
τονίζω; ένταση f |
|
|
| cienc., cienc. |
καταπόνηση; εσωτερική δύναμη |
|
|
| gen. |
εφαρμόζω τάσεις; στρεσάρω; υποβάλλω σε πίεση |
| ambient. |
ψυχολογική πίεση; ολικό φορτίο; υπερένταση |
| cienc. |
πίεση |
| cienc., metal. |
μονάδα φόρτισης |
| cuid. |
εργασιακό άγχος; εργασιακό στρες |
| estad. |
στρες |
| med. |
άγχος; υπερέντασις; έντασις |
| tec., cienc. |
δοκιμασία |
| transp. |
τάση |
|
|
stress A stimulus or succession of stimuli of such magnitude as to tend to disrupt the homeostasis of the organism [stres] adj. | |
|
| ambient. |
ψυχολογική πίεση; ολικό φορτίο; τάση; υπερένταση |
|
|
| cienc., cienc. |
καταπονώ |
|
| Inglés tesauro |
|
|
| lit. |
In linguistics, stress is the emphasis, length and loudness that characterise one syllable as more prominent than another. In poetry, see meter and sonnets. |
|
|
| abrev., equip. |
strs |
|
|
| abrev., comp. |
structural engineering system solver; structural engineering system solver program |
| abrev., electr. |
structural engineering system solver |
| abrev., escoc. |
Satellite Transmission Effects Simulations |
| abrev., fisiol., med. |
Situations That Release Emergency Signals Or Stimuli |
| mil. |
satellite transmission effects simulation |
