|
[ɪ'næm(ə)l] n  | |
|
| chem. |
μπλέ εμαγιέ; σμαλτόχρωμα n |
| cultur. |
σμάλτο n |
| industr., construct., chem. |
λακάρω |
| industr., construct., met. |
ημιδιαφανές σμάλτο |
| med. |
αδαμαντίνη f (enamelum); σμάλτο δοντιών (enamelum); στρώμα αδαμαντίνης (enamelum) |
| met. |
εμαγίτης m |
|
|
| industr., construct., chem. |
βερνικώνω |
|
|
| industr., construct., met. |
επισμάλτωση |
| met. |
σμάλτωση |
| transp. |
υάλωμα |
|
|
| industr., construct., met. |
βαφή επιφάνειας γυαλιού; επισμάλτωση |
|
| English thesaurus |
|
|
| abbr. |
e.c. (Vosoni); e.d.c. (Vosoni); e.d.s. (Vosoni); e.s. (Vosoni) |
| jewl. |
Used to add color to jewelry, enamel is colored glass that has been baked into a box-like setting and lies flush with the topmost surface. |
