|
['krʌʃɪŋ] Sub. | |
|
| vereint. |
ecrasement |
|
|
| Allg. |
broyer; désagréger |
| Bauw. |
concasser; casser; fracasser; tracer; émietter; triturer |
| Holz. |
écrasement |
| Industr., Bauw., Metall. |
écrasure |
| landwirt. |
conteneur d'animaux; cage de contention |
| Metall. |
écrasement de joint; écrasement de moule; écrasement de noyau; frotte |
| Verk. |
briser; écraser |
|
|
| landwirt. |
broyer; fouler; triturer graines oléagineuses |
| Med. |
concasser |
|
|
| Allg. |
brisement; broiement; moirage; moirure; perte de gradation |
| Bauw. |
désagrégation |
| Chem. |
concassation |
| landwirt., Industr., Bauw. |
broyage |
| landwirt., Nahrungsind. |
écrasement |
| Mech. |
compression localisée |
| Metall. |
roulage |
| Nahrungsind. |
foulage; pigeage |
| Nat.Wiss., geow. |
écrasement final |
| natürl. |
comminution |
| Pharma., Nahrungsind., Chem. |
trituration |
| Tech., Industr., Bauw. |
écrasé; poinçonnement; tassement |
| Textil |
écrasage; réduction en poudre |
| Verk., Bauw. |
concassage |